Αν έχετε ποτέ προσπαθήσει να πάρετε μια φωτογραφική μηχανή φιλμ σε μια σκοτεινή υπόγεια συναυλία, σε ένα γεμάτο κλαμπ ή σε ένα indie live όπου ο φωτιστής φαίνεται να κοιμάται εντελώς, ήδη γνωρίζετε τη δυσκολία. Βάζετε ένα καινούργιο φιλμ ISO 400, στοχεύετε τη σκηνή, ελέγχετε το φωτόμετρο σας και η καρδιά σας βυθίζεται. Δείχνει κάτι σαν 1/15 του δευτερολέπτου στο f/2.8.

Εκτός αν ο τραγουδιστής είναι κολλημένος στο μικρόφωνο και μένει εντελώς ακίνητος, το 1/15 του δευτερολέπτου θα σας δώσει μόνο μια θολή, άχρηστη φωτογραφία. Η ζωντανή μουσική είναι γρήγορη, χαοτική και εντελώς απρόβλεπτη. Χρειάζεστε πιο γρήγορες ταχύτητες κλείστρου για να παγώσετε αυτή την ενέργεια. Αλλά πώς θα πάρετε πιο γρήγορες ταχύτητες κλείστρου όταν δεν έχετε αρκετό φως και το φιλμ σας είναι περιορισμένο στο ISO 400;

Κάνετε την κάμερά σας να πιστέψει ψέματα. Κάνετε push το φιλμ.

Το pushing του φιλμ, ειδικά του ασπρόμαυρου αρνητικού φιλμ, είναι σχεδόν ένα τελετουργικό για όσους φωτογραφίζουν σε συναυλίες. Είναι ακριβώς ο τρόπος που δημιουργήθηκαν εκείνες οι εμβληματικές, τραχιές, δυναμικές φωτογραφίες punk rock από τη δεκαετία του '70 και του '80. Σήμερα, θέλω να σας εξηγήσω ακριβώς τι είναι το pushing, πώς να ρυθμίσετε την κάμερά σας για να το κάνετε και πώς να μετράτε το φως σε συνθήκες συναυλίας ώστε να επιστρέψετε με φωτογραφίες που πραγματικά θέλετε να εκτυπώσετε.

Τι ακριβώς είναι το Pushing του Φιλμ;

Με απλούς όρους, το pushing του φιλμ είναι μια διαδικασία δύο βημάτων: υποέκθεση του φιλμ στην κάμερα και μετά υπερεπεξεργασία του στο χημικό λουτρό για να αντισταθμιστεί η έλλειψη φωτός.

Ας πούμε ότι έχετε ένα τυπικό ρολό Kodak Tri-X ή Ilford HP5. Και τα δύο έχουν ISO 400 από το κουτί. Αν βάλετε αυτό το φιλμ στην κάμερά σας αλλά αλλάξετε το ISO της κάμερας σε 1600, η κάμερα νομίζει ότι έχετε φορτώσει ένα πολύ ευαίσθητο φιλμ ISO 1600. Επειδή η κάμερα πιστεύει ότι το φιλμ είναι πιο ευαίσθητο από ό,τι είναι στην πραγματικότητα, θα σας επιτρέψει να φωτογραφίσετε με πιο γρήγορες ταχύτητες κλείστρου.

Η παγίδα; Επειδή φωτογραφίσατε φιλμ ISO 400 σαν να ήταν 1600, κάθε καρέ στο ρολό είναι υποεκτεθειμένο κατά δύο ολόκληρα στοπ. Αν το εμφανίζατε κανονικά, θα παίρνατε απλά μια λωρίδα κενό, σχεδόν διαφανές πλαστικό. Για να το διορθώσετε, πρέπει να αφήσετε το φιλμ στο χημικό λουτρό για πολύ περισσότερο χρόνο από το συνηθισμένο. Αυτός ο επιπλέον χρόνος αναγκάζει το χημικό να δουλέψει πιο σκληρά, αυξάνοντας την πυκνότητα της εικόνας στο αρνητικό για να αντισταθμίσει το πόσο σκοτεινή ήταν η έκθεση.

Γιατί Αγαπάμε την Αισθητική του Pushed Φιλμ

Μπορεί να αναρωτιέστε: διορθώνει η υπερεπεξεργασία την εικόνα τέλεια; Ειλικρινά, όχι. Και γι' αυτό την αγαπάμε.

Το φιλμ δεν συμπεριφέρεται γραμμικά όταν το πιέζετε. Όταν υποεκθέτετε έντονα και υπερεπεξεργάζεστε, τα φωτεινά μέρη της εικόνας (τα highlights) αναπτύσσονται πολύ πιο γρήγορα από τα σκοτεινά μέρη (τις σκιές). Συχνά, τα πιο σκοτεινά σημεία του χώρου δεν έχουν αρκετή πληροφορία φωτός καταγεγραμμένη, όση ώρα κι αν μείνουν στο λουτρό.

Το αποτέλεσμα είναι μια απίστευτη αισθητική αλλαγή. Η αντίθεση εκτοξεύεται. Τα highlights, όπως τα έντονα φώτα της σκηνής που αντανακλώνται σε μια κιθάρα, γίνονται πυκνά και δυναμικά. Οι σκιές συμπιέζονται σε καθαρό, μελάνι μαύρο, κρύβοντας όλα τα ενοχλητικά καλώδια και τις θήκες τυμπάνων στο φόντο. Επιπλέον, ο κόκκος του φιλμ γίνεται μεγάλος και έντονος. Δημιουργεί μια ατμόσφαιρα που νιώθεις ακατάστατη, ειλικρινή και ζωντανή. Βλέπεται ακριβώς όπως ακούγεται η ζωντανή ροκ μουσική.

Πώς να το Κάνετε: Βήμα-Βήμα

Έτοιμοι να το δοκιμάσετε στην επόμενη συναυλία; Ακολουθεί η διαδικασία για να το κάνετε χωρίς να καταστρέψετε ένα ρολό.

Βήμα 1: Ρυθμίστε το ISO

Όταν μπείτε στον χώρο, φορτώστε το τυπικό φιλμ ISO 400. Συνιστώ ανεπιφύλακτα να μείνετε στο ασπρόμαυρο για αυτό — το έγχρωμο φιλμ μπορεί να πιεστεί, αλλά συχνά εμφανίζει άσχημες μετατοπίσεις χρωμάτων και θολές σκιές. Το ασπρόμαυρο αντέχει το pushing σαν πραγματικός πρωταθλητής.

Πριν τραβήξετε την πρώτη φωτογραφία, αλλάξτε χειροκίνητα το ISO της κάμερας σε 1600 (push δύο στοπ) ή ακόμα και 3200 (push τριών στοπ). Αν χρησιμοποιείτε μια παλιά πλήρως χειροκίνητη κάμερα, αυτό είναι όλο. Απλά βασιστείτε στο εσωτερικό φωτόμετρο (ή στο φορητό σας) ρυθμισμένο στα 1600.

Αν χρησιμοποιείτε μια αυτόματη SLR ή compact από τη δεκαετία του '90 που διαβάζει αυτόματα τον κωδικό DX από το κουτί του φιλμ, έχετε ένα μικρό εμπόδιο. Η κάμερα θα διαβάσει αυτόματα το κουτί ως 400. Πρέπει είτε να χρησιμοποιήσετε το κουμπί αντιστάθμισης έκθεσης της κάμερας και να το ρυθμίσετε στο "-2" (που υποεκθέτει κατά δύο στοπ, πετυχαίνοντας το ίδιο αποτέλεσμα), είτε να αγοράσετε αυτοκόλλητα κωδικού DX online για να τα κολλήσετε πάνω στο κουτί και να ξεγελάσετε την κάμερα ώστε να διαβάζει 1600.

Βήμα 2: Μετρήστε στο Χάος

Εδώ κάνουν λάθος οι περισσότεροι αρχάριοι. Ο φωτισμός σε συναυλίες είναι εξαιρετικά δύσκολος. Συνήθως έχετε έναν καλλιτέχνη λουσμένο σε ένα έντονο, σκληρό φως προβολέα, που στέκεται μπροστά σε μια κατάμαυρη κουρτίνα.

Αν πάρετε μια ευρεία, μέση μέτρηση για ολόκληρη τη σκηνή, το φωτόμετρό σας θα μπερδευτεί από όλο αυτό το μαύρο φόντο. Θα προσπαθήσει να φωτίσει το σκοτάδι, λέγοντάς σας να χρησιμοποιήσετε αργή ταχύτητα κλείστρου. Αν το ακούσετε, το πρόσωπο του τραγουδιστή θα βγει εντελώς καμένο και λευκό.

Αντίθετα, πρέπει να εκθέσετε για τα highlights. Αν η κάμερά σας έχει spot μέτρηση, χρησιμοποιήστε την στο πιο φωτεινό σημείο του θέματος, συνήθως το πρόσωπο του τραγουδιστή. Αφήστε το φόντο να γίνει εντελώς σκοτεινό. Αν χρησιμοποιείτε βασικό κεντροβαρές φωτόμετρο, δοκιμάστε να πλησιάσετε τη σκηνή, γεμίζοντας το κάδρο με το φωτεινό θέμα, κλειδώστε την έκθεση εκεί και μετά απομακρυνθείτε για να ξανασυνθέσετε. Όταν κάνετε pushing, αγκαλιάζουμε πλήρως αυτές τις βαθιές, συμπιεσμένες σκιές, οπότε μην ανησυχείτε αν το φόντο δεν είναι τέλεια μετρημένο.

Βήμα 3: Ενημερώστε το Εργαστήριό σας!

Αυτό είναι κρίσιμο. Μόλις τελειώσετε τη φωτογράφιση και τυλίξετε το φιλμ, πρέπει να γράψετε κάτι σαν "PUSH TO 1600" ή "+2 STOPS" καθαρά και δυνατά πάνω στο κουτί με μαρκαδόρο. Αν το στέλνετε σε επαγγελματικό εργαστήριο, γράψτε το στο κουτί και τσεκάρετε το κουτάκι για push processing στη φόρμα παραγγελίας τους.

Αν ξεχάσετε να τους ενημερώσετε, θα το εμφανίσουν κανονικά με χημεία ISO 400 και όλη η νύχτα σας θα καταστραφεί γιατί οι φωτογραφίες θα είναι φρικτά υποεκτεθειμένες. Η επικοινωνία με το εργαστήριο είναι το παν. Σχεδόν κάθε καλό εργαστήριο προσφέρει pushing και πολλά θα το κάνουν μέχρι δύο στοπ χωρίς επιπλέον χρέωση.

Τα Καλύτερα Φιλμ για Pushing σε Συναυλίες

Δεν είναι όλα τα φιλμ ίδια όταν πρόκειται για γρήγορη δράση. Τα αληθινά παραδοσιακά ασπρόμαυρα γαλακτώματα είναι αυτά που θέλετε. Κάποια σύγχρονα T-grain φιλμ φαίνονται λίγο περίεργα όταν πιέζονται πολύ, αλλά τα κλασικά αντέχουν.

• Ilford HP5 Plus (ISO 400): Αυτός είναι ο αδιαμφισβήτητος βασιλιάς του pushed φιλμ. Είναι απίστευτα φθηνό, συγχωρεί λάθη και μπορείτε να το πιέσετε εύκολα μέχρι 1600 ή ακόμα και 3200 αν δεν σας πειράζει ο μεγάλος κόκκος. Διατηρεί περισσότερες λεπτομέρειες στις σκιές από τα περισσότερα άλλα φιλμ όταν πιέζεται.
• Kodak Tri-X (ISO 400): Το θρυλικό φιλμ ροκ εν ρολ. Το pushing του Tri-X στα 1600 σας δίνει απόλυτα καθαρά μαύρα και υπέροχη, τραγανή αντίθεση. Έχει έναν αδιαμφισβήτητο χαρακτήρα.

Εξοπλισμός για τη Σκηνή

Το pushing του φιλμ σας δίνει πιο γρήγορη ταχύτητα κλείστρου, αλλά χρειάζεστε ακόμα έναν φακό που να αφήνει όσο το δυνατόν περισσότερο φως. Αφήστε στο σπίτι τους φακούς zoom f/3.5 του κιτ. Το ιδανικό για συναυλιακή φωτογραφία είναι οι γρήγοροι prime φακοί, ιδανικά ανοιχτοί στο f/1.4 ή f/1.8. Ένας κλασικός 50mm f/1.4 είναι συνήθως τέλειος για φωτογραφίες από την πρώτη σειρά, προσφέροντας εξαιρετική απομόνωση του καλλιτέχνη ενώ απολαμβάνετε τα φώτα της σκηνής.

Αν θέλετε να φτιάξετε το κιτ σας για ζωντανή μουσική, είμαστε εδώ για εσάς. Περιηγηθείτε στην επιλεγμένη συλλογή μας από κλασικές SLR κάμερες με πλήρως χειροκίνητους ελέγχους, ιδανικές για pushing φιλμ. Μπορείτε επίσης να τις συνδυάσετε με εξαιρετικά κοφτερές γρήγορους φακούς 50mm για το πολύτιμο πλεονέκτημα σε χαμηλό φωτισμό. Προσθέστε ένα καλό λαιμόδετο κάμερας, φορτώστε HP5 και είστε έτοιμοι για τη συναυλία.

Η συναυλιακή φωτογραφία μπορεί να φαίνεται τρομακτική όταν φωτογραφίζετε αναλογικά, αλλά μόλις συνηθίσετε να βαθμολογείτε το φιλμ σας στα 1600 και να αγκαλιάζετε την αντίθεση, δεν θα θέλετε ποτέ να τραβήξετε ψηφιακά κάτω από τα φώτα της σκηνής ξανά. Απολαύστε τον έντονο κόκκο, τις βαθιές σκιές και αιχμαλωτίστε την ενέργεια του χώρου.