Toen ik mijn eerste echte filmcamera kocht, een diep verweerde maar prachtige vroege jaren 80 SLR, was ik compleet overweldigd door de keuze aan lenzen. Iedereen met wie ik sprak gaf me precies hetzelfde advies: koop gewoon een 50mm lens. "Die ziet de wereld precies zoals het menselijk oog," zeiden ze vol vertrouwen.

Dus kocht ik een eenvoudige 50mm f/1.8, klikte hem vast en ging naar een lokale autobeurs. Binnen een uur stond ik met mijn rug tegen een hekwerk, ongemakkelijk achterover leunend, gewoon om een hele vintage Mustang in mijn kader te krijgen. Ik was volledig in de war. Als dit was hoe mijn ogen werkten, waarom voelde het dan alsof ik rondliep en door een kartonnen buis keek?

Een paar maanden later ruilde ik hem in voor een 35mm lens. Plotseling opende de hele scène zich. Ik kon moeiteloos fotograferen in drukke koffiebars en smalle steegjes. Maar toen probeerde ik een strakke portretfoto van een vriend te maken en merkte dat haar gelaatstrekken net een beetje vervormd leken. Later gaf een oudere fotograaf me een eigenzinnige 40mm pancake lens, en mijn brein raakte weer helemaal in de war.

Het kiezen van je belangrijkste "normale" lens—het ene stuk glas dat je negentig procent van de tijd aan je camerabehuizing vast laat zitten—is een heel persoonlijke beslissing. Het bepaalt hoe je fysiek door de wereld beweegt, hoeveel context je in je foto’s opneemt en wat je uiteindelijke beelden eigenlijk uitstralen. Hoewel al deze drie lenzen in de categorie "normaal" vallen, gedragen ze zich op totaal verschillende manieren. Laten we de 35mm, 40mm en 50mm eens onder de loep nemen om je te helpen ontdekken welke het beste past bij hoe jij de wereld van nature ziet.

De 50mm: De Klassieke Standaard

Er is een reden waarom de 50mm vaak liefkozend de "Nifty Fifty" wordt genoemd. Historisch gezien waren 50mm lenzen relatief goedkoop en uitzonderlijk makkelijk te maken met grote diafragma’s. Als je vader of grootvader in de jaren 70 of 80 een film SLR kocht, zat er vrijwel zeker een 50mm lens op.

Ondanks wat het internet me jaren geleden vertelde, komt een 50mm lens niet echt overeen met je volledige menselijke gezichtsveld. In plaats daarvan komt het nauw overeen met het centrale gebied van je gefocuste zicht. Omdat het een iets strakkere brandpuntsafstand is, snijdt het effectief de perifere afleidingen rond je onderwerp weg. Dit trekt de blik van de kijker natuurlijk precies naar de plek waar jij het wilt hebben.

Het grootste voordeel van de 50mm is het isoleren van het onderwerp. Als je een oude handmatige 50mm f/1.4 of f/1.8 vindt, kun je chaotische achtergronden volledig vervagen, waardoor drukke stadsstraten veranderen in een zachte, romige kleurwash (die prachtige bokeh waar iedereen van houdt). Het is ongelooflijk flatterend voor portretten omdat de lichte compressie de gelaatstrekken perfect proportioneel houdt.

Het nadeel? Je hebt ruimte nodig om hem te gebruiken. Als je graag binnen fotografeert, op feestjes bent of kleine stadsappartementen documenteert, zal de 50mm benauwend aanvoelen. Je zult constant achteruit moeten lopen tegen meubels aan om je vrienden in beeld te krijgen.

De 35mm: De Metgezel van de Verteller

Als de 50mm gaat over het isoleren van een onderwerp, gaat de 35mm over het plaatsen van dat onderwerp in een wereld. Dit is de klassieke brandpuntsafstand van fotojournalisten, documentairefotografen en straatfotografen. Als je door een 35mm zoeker kijkt, leg je de persoon vast, de tafel waar hij aan zit en het wazige neonbord dat door het raam achter hem gloeit.

Fotograferen met een 35mm lens vraagt veel meer nadenken over compositie. Omdat je niet simpelweg de achtergrond volledig kunt vervagen tot onherkenbaarheid, moet je echt letten op wat er achter je onderwerp gebeurt. Het dwingt je om het hele kader te componeren, niet alleen het midden ervan. Eerlijk gezegd maakte het een jaar lang een 35mm op mijn camera me een aanzienlijk betere fotograaf omdat het mijn luie gewoontes doorbrak.

Het gebruik van een 35mm verandert ook de fysieke manier waarop je met mensen omgaat. De beroemde oorlogsfotograaf Robert Capa zei ooit: "Als je foto’s niet goed genoeg zijn, ben je niet dichtbij genoeg." Een 35mm lens vraagt je om midden in de actie te stappen. Je kunt geen afstandelijke toeschouwer zijn die van de overkant van de straat fotografeert. Je moet naar voren lopen, actief betrokken zijn bij de scène en deel uitmaken van het moment. Het is fenomenaal voor reizen, dagelijks gebruik en dramatische omgevingsportretten.

De 40mm: De Goudlokje Zone

Decennialang was de 40mm de vreemde, geliefde middelste telg van de camera-industrie. Hij was nooit zo beroemd als de 35mm of de 50mm, maar een cultgroep fotografen zweerde er absoluut bij. Tegenwoordig is hij enorm populair geworden, en dat is om een heel goede wiskundige reden.

Als je een standaard frame van 35mm film diagonaal meet van hoek tot hoek, is de echte "normale" wiskundige maat ongeveer 43,2mm. Dat betekent dat een 40mm lens eigenlijk veel dichter bij het "echte normaal" zicht ligt dan een 50mm lens!

In de praktijk voelt een 40mm lens als pure magie. Als je in een kamer staat en een 50mm voelt net iets te strak, terwijl een 35mm net iets te wijd is, is de 40mm precies perfect. Hij geeft je een deel van de prachtige onderwerpisolatie van de 50mm, maar behoudt de omgevingscontext van de 35mm.

Nog beter, 40mm lenzen zijn vaak ontworpen als "pancake" lenzen. Ze zijn ongelooflijk plat en steken soms minder dan een inch uit de camerabehuizing. Een 40mm pancake lens op een zware SLR zetten verandert hem direct in een zeer draagbare reisset die je makkelijk onder een jas kunt stoppen.

Hoe je de Keuze voor je Cameratas Maakt

Weet je nog niet welke brandpuntsafstand je permanent aan je camera wilt vastmaken? Hier is mijn snelle overzicht op basis van hoe jij je weekenden het liefst fotografeert:

• Kies de 50mm als: Je graag portretten maakt, je het leuk vindt om rustige details in chaotische scènes te vinden, en je dol bent op een prachtig vervaagde achtergrond. Het is de beste keuze als je vaak buiten fotografeert waar je genoeg ruimte hebt om te bewegen.
• Kies de 35mm als: Je je leven wilt documenteren, nieuwe steden wilt verkennen of je wilt wagen aan rauwe straatfotografie. Het is de onbetwiste koning in het vastleggen van "het grotere geheel" zonder ernstige, fisheye-achtige vervorming aan de randen van het kader.
• Kies de 40mm als: Je maar één enkele lens voor de rest van je leven wilt bezitten. Het is de ultieme compromis die bijna alles perfect doet. Bovendien, als je waarde hecht aan een zo licht en compact mogelijke camera-uitrusting, zijn de pancake ontwerpen absoluut onovertroffen.

Er is hier geen universeel verkeerd antwoord, alleen het antwoord dat jou doet verlangen om je camera op te pakken voordat je de deur uitgaat. De manier waarop een lens een scène weergeeft, wordt na verloop van tijd je fotografische handtekening.

Als je klaar bent om te experimenteren met een nieuwe brandpuntsafstand en te zien hoe dat je creatieve perspectief compleet verandert, is het upgraden van je glas de snelste manier om uit een creatieve sleur te komen. Je kunt ons huidige aanbod bekijken en een prachtige 50mm lens vinden om dromerige portretten te maken, of een klassieke 35mm lens pakken om de wereld van documentairefotografie in te duiken. Pak een rolletje van je favoriete film, draai aan die handmatige scherpstelring tot de wereld scherp wordt, en begin het leven precies zo vast te leggen als jij het ziet.