Als je een paar jaar geleden naar de camerarol op mijn telefoon zou kijken, zou je een chaotische zee van duplicaten zien. Tien foto’s van een licht interessante schaduw die op een koffiekopje viel. Twintig burst-opnames van een vriend die net een straat overstak. Foto’s maken voelde toen als een eindeloze, hectische stroom van...

Ik herinner me nog goed de eerste keer dat ik een echte vintage filmcamera vasthield. Hij behoorde toe aan mijn opa, en vergeleken met de lichte plastic digitale apparaten waaraan ik gewend was, voelde dit ding als een prachtig ontworpen baksteen. Het koude metaal, het bevredigende mechanische "klonk" van de sluiter, de fysieke noodzaak...