Będę z tobą szczery: kiedy po raz pierwszy wziąłem do ręki klasyczną Leica III, całkowicie spanikowałem. Spędziłem około dziesięciu minut, wpatrując się w tył aparatu, próbując zrozumieć, jak otworzyć drzwiczki. Kiedy w końcu zorientowałem się, że nie ma tylnej klapki, a cała dolna płyta po prostu się odczepia, serce mi zamarło. Wkładanie świeżego filmu 35mm w wąską, ciemną metalową szczelinę przypominało próby nawleczenia igły po ciemku.

Jeśli właśnie nabyłeś klasyczną Leicę w stylu Barnacka lub nawet wczesny aparat z serii M, prawdopodobnie słyszałeś te przerażające historie. Ludzie mówią, że dolne ładowanie jest niemożliwe do wykonania w terenie. Mówią, że zniszczysz film, zerwiesz kurtyny migawki i przegapisz każde ujęcie, gdy będziesz się męczyć z nożyczkami na ulicy. Ale zaufaj mi, to o wiele łatwiejsze, niż się wydaje. Po odrobinie praktyki ten osobliwy mechanizm ładowania staje się drugą naturą. Szczerze mówiąc, teraz zajmuje mi to około trzydziestu sekund. Rozłóżmy to dokładnie na kroki.

Dlaczego Leica zaprojektowała to w ten sposób?

Zanim przejdziemy do kroków, warto zrozumieć, dlaczego Oskar Barnack zaprojektował te aparaty bez tylnej klapki otwieranej na zawiasach. W latach 20. i 30. precyzja była wszystkim. Tworząc korpus aparatu z jednego, solidnego pierścienia mosiądzu i aluminium, Leica zapewniła niezwykłą sztywność aparatu. Ta sztywność utrzymuje odległość między obiektywem a płaszczyzną filmu w absolutnej perfekcji, co jest jednym z powodów, dla których klasyczne obiektywy Leica są tak niesamowicie ostre. Cena za tę piękną, trwałą sztywność? Film trzeba wkładać od dołu.

Krok 1: Magiczne cięcie (przygotowanie wiodącej taśmy filmu)

To jest sekret. Nie możesz po prostu wziąć standardowego nowoczesnego filmu 35mm i włożyć go do Leiki z mocowaniem śrubowym. Nowoczesny film ma krótki "wiodący pasek" na początku rolki, zwykle około czterech centymetrów długości. Dolne ładowarki potrzebują, aby ten pasek miał około dziesięciu centymetrów.

Dlaczego? Bo kiedy wkładasz film od dołu aparatu, musi on przejść obok delikatnych kurtyn migawki z tkaniny. Jeśli pełna szerokość filmu zahaczy o krawędź migawki, poszarpie tkaninę, a wtedy czeka cię bardzo kosztowna naprawa. Przycięcie wiodącego paska daje filmowi wąską, bezpieczną ścieżkę do nawinięcia na bębenek.

Chwyć nożyczki. Wyciągnij około dziesięciu centymetrów (około czterech cali, mniej więcej szerokość twojej dłoni) filmu z kasety. Chcesz odciąć dolną połowę filmu, tak aby pozostał długi, cienki pasek u góry. Najważniejsze jest, aby ciąć gładkim łukiem. Nie rób ostrych cięć pod kątem prostym i cokolwiek robisz, nigdy nie tnij przez otwór perforacji. Postrzępiona krawędź lub przecięty otwór perforacji zahaczy w aparacie, rozerwie się i zablokuje delikatne wewnętrzne mechanizmy.

Krok 2: Wyjmij bębenek i przymocuj film

Z idealnie przyciętym filmem podnieś pierścień D na spodzie aparatu i przekręć go na "Auf" (Otwórz). Zdejmij dolną płytę i odłóż ją w bezpieczne miejsce. W środku aparatu zobaczysz puste miejsce po lewej na świeżą kasetę oraz wyjmowany metalowy bębenek po prawej.

Wyciągnij ten metalowy bębenek. Powinien łatwo wysunąć się. Spójrz na niego; zobaczysz mały metalowy klips lub szczelinę, która ma trzymać koniec filmu. Wsuń końcówkę świeżo przyciętego paska filmu w ten klips. Upewnij się, że jest prosto i dobrze osadzony. W tym momencie powinieneś trzymać kasetę filmu w lewej ręce, a metalowy bębenek w prawej, z małym mostkiem odsłoniętego filmu łączącym je.

Krok 3: Jednoczesne włożenie

Ta część wymaga trochę koordynacji, ale nie jest trudna. Musisz jednocześnie włożyć kasetę i bębenek do dolnej części aparatu.

Upewnij się, że między twoimi dłońmi jest lekie napięcie na filmie. Jednocześnie opuść kasetę do jej komory i bębenek do jego komory. Czasem bębenek nie chce się całkowicie wsunąć, bo musi się wyrównać z wewnętrznym widelcem nawijającym aparatu. Jeśli utknie, delikatnie przekręć pokrętło na górze aparatu o milimetr lub dwa, jednocześnie lekko naciskając na bębenek. Usłyszysz satysfakcjonujące kliknięcie, gdy się zablokuje.

Podobnie, jeśli kaseta nie chce się całkowicie osadzić, poruszaj pokrętłem przewijania na górze po lewej stronie aparatu, aż widelec kliknie na bębenek kasety.

Krok 4: Zablokuj, nawiń i ostateczna kontrola

Gdy oba bębenki są już na miejscu, upewnij się, że film jest prawidłowo ułożony na zębatkach wewnątrz aparatu. Zwykle wystarczy delikatnie przesunąć kciukiem film w kierunku tyłu aparatu, aby upewnić się, że jest dobrze osadzony w kanale filmu.

Załóż z powrotem dolną płytę. Zaczep małe okrągłe wycięcie na kołku z jednej strony, dociśnij płasko i przekręć pierścień D z powrotem na "Zu" (Zamknij), aby zablokować. Jesteś prawie gotowy do zdjęć, ale musimy wykonać ostateczną kontrolę bezpieczeństwa. To coś, co powinieneś robić za każdym razem, gdy ładujesz aparat na film, a szczególnie dolne ładowarki.

Delikatnie podnieś pokrętło przewijania lub użyj dźwigni napięcia (w zależności od modelu), aby lekko napiąć film. Teraz naciśnij migawkę i przekręć pokrętło nawijania. Obserwuj pokrętło przewijania po lewej stronie aparatu. Jeśli pokrętło przewijania się obraca podczas nawijania, gratulacje! Film przesuwa się prawidłowo. Jeśli pokrętło przewijania stoi w miejscu, film się ślizga i musisz zdjąć dolną płytę i spróbować ponownie. Lepiej odkryć to teraz niż po "zrobieniu" 36 pustych klatek na ślubie lub podczas wycieczki.

Porada: Przygotuj się wcześniej

Główny powód, dla którego ludzie nie lubią ładować Leic, to próba cięcia nożyczkami podczas balansowania aparatu na stoliku w kawiarni lub na wietrznym rogu ulicy. Sztuczka polega na przygotowaniu filmu zanim wyjdziesz z domu.

Jeśli wiem, że zabieram Leicę na weekend, siadam w piątkowy wieczór na kanapie, wyciągam pięć rolek filmu i przycinam wiodące paski na wszystkich. Po prostu tnę paski, lekko zwijam film z powrotem do kasety, żeby się nie uszkodził, i wrzucam je do torby. Gdy przyjdzie czas na wymianę w terenie, po prostu zdejmuję dolną płytę, wkładam nową, wcześniej przyciętą rolkę i dalej fotografuję. To zmienia stresujące zadanie w całkowicie płynną wymianę.

Fotografia analogowa powinna być dotykowym, świadomym doświadczeniem. Dziwactwa takie jak mechanizm dolnego ładowania mogą na początku wydawać się onieśmielające, ale z czasem stają się uroczymi rytuałami, które sprawiają, że fotografowanie vintage sprzętem jest tak satysfakcjonujące. Zmusza cię to do zwolnienia tempa, szacunku dla mechaniki i bycia obecnym w chwili.

Jeśli chcesz zanurzyć się w świat vintage dalmierzów, przeglądanie klasycznego sprzętu to świetny punkt startowy. Możesz poszukać pięknego aparatu Leica, aby poćwiczyć nowe umiejętności ładowania. Gorąco polecam też zakup niezawodnego miernika światła, ponieważ większość tych pięknych, starych metalowych aparatów nie ma elektroniki w środku. Udanych zdjęć i nie bój się tych dolnych płyt!