Er gaat niets boven het gevoel van filmen tijdens het reizen. Je bent constant op zoek naar goed licht, bekijkt onbekende straten door je zoeker en laat die momenten onzichtbaar op een klein rolletje emulsie staan. Maar als je op een langere reis bent, wordt het steeds stressvoller om al die belichte film mee te slepen.

Ik begrijp het helemaal. Misschien ben je drie weken onderweg tijdens een twee maanden durende backpackreis door Europa of Azië, en is je tas al zwaar met een dozijn belichte rolletjes Portra en Tri-X. Dan is er ook nog de dreiging van de luchthavenbeveiliging. Met de snelle invoering van de nieuwe, ultrakrachtige 3D CT-scanners bij beveiligingscontroles op luchthavens over de hele wereld, is vliegen met film een enorme hoofdpijn geworden. Terwijl de oudere röntgenapparaten meestal oké waren voor film onder ISO 800, zullen deze nieuwe CT-scanners je film in één keer volledig beschadigen. En afhankelijk van het land waar je bent, zijn TSA-achtige handcontroles niet altijd gegarandeerd.

Dus, wat is de beste manier om je kostbare herinneringen te beschermen en je bagage te verlichten? Verstuur het. Je belichte film naar huis of rechtstreeks naar je favoriete lab sturen is de slimste zet die je kunt maken op een lange reis. Hier lees je precies hoe je je film veilig inpakt, voorbereidt en verstuurt terwijl je nog aan het ontdekken bent.

Bepaal waar het naartoe gaat

Allereerst moet je beslissen of je de film naar je eigen adres stuurt of direct naar een fotolab. Persoonlijk stuur ik het bijna altijd direct naar het lab. Waarom?

• Efficiëntie: Als je het naar het lab stuurt, kunnen zij je negatieven ontwikkelen en scannen terwijl je nog reist. Er is niets leukers dan in een café in een totaal andere tijdzone te zitten en een WeTransfer-link vol scans van het eerste deel van je reis te ontvangen.
• Veiligheid: Als je het naar je appartement stuurt en je bent er niet, kan het pakket in de hete zon op je veranda blijven liggen of erger nog, gestolen worden. Labs ontvangen dagelijks pakketten en hebben veilige afgiftepunten.

Als je ervoor kiest om het naar een lab te sturen, bezoek dan eerst hun website. Vul hun bestelformulier voor verzending in, betaal online voor de verwerking en bewaar het ordernummer. Dit moet je in de doos stoppen zodat ze weten van wie de film is.

Je rolletjes voorbereiden voor de reis

Gooi niet zomaar losse rolletjes in een doos. Je moet ze voorbereiden om een hobbelige reis over de hele wereld te overleven.

Voor 35mm-film wil je ervoor zorgen dat de aanzet helemaal in het blikje is opgerold. Dit voorkomt dat de film per ongeluk wordt vastgegrepen en eruit wordt getrokken, en het maakt duidelijk dat het rolletje belicht is. Als je de aanzet eruit laat steken, vouw dan het uiteinde van de aanzet dubbel zodat je weet dat het geschoten is. Ik plak meestal een klein stukje schilderstape op het blikje en schrijf mijn naam en eventuele push/pull-instructies erop. Als je een rolletje HP5 op 1600 hebt geschoten, plak het dan dicht en schrijf met een permanente marker "PUSH +2".

Voor 120 middenformaatfilm is de voorbereiding nog belangrijker. Omdat middenformaatfilm geen metalen blikje heeft, kan het tijdens het transport gemakkelijk afrollen, waardoor licht kan binnendringen en de randen van je beelden kan beschadigen. Als je een rolletje 120 hebt afgemaakt, trek dan het plakbandje strak aan en lik het (of verwijder de sticker) om het te sluiten. Wikkel daarna voor de zekerheid een klein stukje tape om het rolletje. Vertrouw niet alleen op de fabriekslijm als je film rondstuitert in de laadruimte van een bestelwagen.

De doos professioneel inpakken

Bij het verzenden van film zijn demping en vochtbeheersing alles.

Stap 1: Waterbescherming. De laadruimtes van vliegtuigen en bezorgwagens kunnen enorme temperatuurs- en vochtigheidsschommelingen ervaren. Doe al je voorbereide rolletjes in een dikke Ziploc-zak. Als je ergens bent met veel vocht, stop er dan een paar silicagelzakjes bij als je die in je bagage hebt liggen. Sluit de zak zo luchtdicht mogelijk af.

Stap 2: Kies een stevige doos. Gebruik geen zachte bubbeltjesenvelop. Bubbeltjesenveloppen worden platgedrukt onder zware dozen. Ga naar een postkantoor of verzendwinkel en koop een kleine, stevige kartonnen doos. Die moet net groot genoeg zijn om je film met een beetje ruimte te bevatten.

Stap 3: Demping. Leg je Ziploc-zak met film in het midden van de doos. Omring het met verkreukeld krantenpapier, bubbelplastic of zelfs schone sokken als je echt moet improviseren met wat je in je rugzak hebt. Schud de doos. Als je de film hoort rinkelen, heb je meer demping nodig. Het moet helemaal stevig aanvoelen.

Stap 4: De papieren. Als je het naar een lab stuurt, vergeet dan niet je bestelformulier in de doos te stoppen. Als je geen printer hebt in je hostel of hotel, schrijf dan netjes een briefje met je naam, telefoonnummer, e-mailadres, retouradres en je labordernummer. Leg dit briefje bovenop de film voordat je de doos sluit.

Omgaan met koeriers en douane

Hier worden veel fotografen nerveus van. Als je internationaal verzendt, moet je een douaneaangifteformulier invullen (meestal een CN22- of CN23-formulier). Wat schrijf je?

Wees eerlijk maar duidelijk en juridisch saai. Ik schrijf: "Belichte fotografische film voor ontwikkeling - GEEN COMMERCIELE WAARDE."

Schrijf niet "Camera-uitrusting" of gewoon "camera film". Douanebeambten kunnen denken dat je gloednieuwe voorraad verzendt om te verkopen en leggen dan invoerrechten op je lab of jou, wat je pakket vertraagt. Door expliciet te vermelden dat het belicht is en geen commerciële waarde heeft, gaat het meestal probleemloos door de douane.

Wat betreft de angst voor röntgenstraling tijdens het verzenden: pakketkoeriers (zoals DHL, FedEx, UPS of nationale postdiensten) gebruiken scanners voor vracht, maar dit zijn meestal hoogenergetische vrachtscanners bedoeld voor enorme pallets, niet de lokale 3D CT-scanners die gebruikt worden voor handbagage. Je film is veel veiliger diep in een kartonnen doos in het vrachtruim van een vliegtuig dan bij de beveiligingscontrole van de passagiersterminal. Toch schrijf ik altijd "NIET RÖNTGEN - FOTOGRAFISCHE FILM" met grote stiftletters op de buitenkant van de doos. Het verandert misschien het geautomatiseerde sorteersysteem niet, maar het kan geen kwaad als een mens het moet controleren.

De heerlijke opluchting van een lichtere tas

Als je die doos eenmaal aan de postmedewerker hebt gegeven en je trackingnummer hebt gekregen, voel je meteen een last van je schouders vallen. Je hebt niet alleen meer ruimte in je cameratas om lokale souvenirs of extra apparatuur mee te nemen, maar je hoeft ook niet die stressvolle onderhandeling met de luchthavenbeveiliger bij je terugvlucht te voeren.

Over apparatuur gesproken: als je net al je film hebt verstuurd en merkt dat je huidige reisuitrusting te zwaar aanvoelt voor de rest van je trip, is het misschien tijd om over te stappen op iets handzamers. Een lichte dagelijkse uitrusting maakt een wereld van verschil als je de hele dag op pad bent. Bekijk ons aanbod van geweldige reiscamera’s door snel te zoeken naar een point-and-shoot camera. Of, als je een betere manier nodig hebt om je spullen mee te nemen op je volgende bestemming, pak dan een nieuwe cameratas om je resterende rolletjes georganiseerd en beschermd tegen de elementen te houden.

Film verzenden kost je een extra uur in je reisschema, maar het geeft je wekenlang gemoedsrust. Zorg voor een goede doos, plak je rolletjes stevig dicht, geef het duidelijk aan en ga weer op pad met je camera. Het beste licht van de reis wacht waarschijnlijk nog op je.