Gdybyś spojrzał na rolkę aparatu w moim telefonie sprzed kilku lat, zobaczyłbyś chaotyczne morze duplikatów. Dziesięć zdjęć lekko interesującego cienia rzucanego na filiżankę kawy. Dwadzieścia zdjęć seryjnych przyjaciela właśnie przechodzącego przez ulicę. Robienie zdjęć przypominało wtedy niekończący się, gorączkowy strumień cyfrowego gromadzenia. Fotografowałem ciągle, ale szczerze mówiąc, tak naprawdę niewiele widziałem. Moje oczy były...

Wciąż pamiętam, gdy po raz pierwszy trzymałem prawdziwy, zabytkowy aparat na film. Należał do mojego dziadka, a w porównaniu z lekkimi, plastikowymi cyfrowymi aparatami, do których byłem przyzwyczajony, ten sprzęt przypominał pięknie zaprojektowaną cegłę. Zimny metal, satysfakcjonujący mechaniczny „klik” migawki, fizyczna konieczność ręcznego nakręcania filmu na kolejny kadr — to całkowicie zmieniło moje podejście...